Mirakel van Halle

Het medaillonschilderij met bijhorende tekst dateert van 1778. Het werd gemaakt op initiatief van de Broederschap van Onze-Lieve-Vrouw van Halle, en verwijst naar 'Het mirakel van Halle' van 1760. Volgens de kronieken ban de Breoderschap reed Haringenaar Petrus Dever in dat jaar met wagen en een gespan paarden een groep bedvaarders naar Halle. Maar op de muur van  Geraardsbergen begaven de remmen van de wagen het, en het gevaarte dreigde te pletter te slaan. De bedevaarders aanriepen in doodsangst O.L.V. van Halle, en als bij wonder bleef de wagen plots steken en werden ze gered. 
Het 'Mirakel van Halle' zorgde in Haringe voor een groeiende devotie voor het beeld. Deken Ludovicus Muylle liet het mirakel op schilderij vastleggen, en overhandigde dat plechtig aan de basiliek van Halle. In de kerk van Haringe kreeg het medaillon met de beschrijvende tekst een eigen plaats, en het werd ook elk jaar door een delegatie van de Broederschap tijdens de Ommegangen in Halle en Geraardsbergen meegedragen.
De tekst onder het medaillon luidt: 'Als hondert seventhien en 't sestig wierd geschreven het broederschap van Hal tot Haringe verheven, komt van syn Bedevaart den Geeraerdbergh by stadt. Den wagen nederloopt, sonder gespannen radt, De peerden niet gewoon gebergten neer te commen. De voerman viel der van, dis cond die niet in toomen natuur noch menschen hulp, maar Maria van Hal ongehindert, houdt hen staen, in 't midden van den val.'