Latei van Haringe
De latei is een grote bewerkte ijzerzandsteen, die als draagstuk boven de ingangsdeur van de kerk moet gediend hebben. Of die steen ooit bij de ‘crypte’ hoorde of bij de grotere kerk die in de 11de eeuw gebouwd werd, blijft een raadsel. Maar zeker is dat de steen met daarin de oude keltisch-christelijke symbolen gebeiteld uniek is en het belang van Haringe als heel vroege bidplaats onderstreept.
De latei heeft trouwens een aparte geschiedenis. Omstreeks 1896 zag ene M.Naert op het kerkhof van Haringe de merkwaardige grote gesculpteerde latei in ijzerzandsteen liggen. Hij kocht de steen en via de 'Société Archélogique' van Brugge belandde de steen bij de Confrerie van het Heilig Bloed, die in die jaren op zoek was naar een geschikte latei voor de verbouwingswerken aan de benedenkapel van de Crypte van het Heilig Bloed. De steen werd echter niet gebruikt en verhuisde later naar het lapidarium op de binnenplaats van het Gruuthuuse-museum. Hij bleef daar liggen tot eind 1998. Ondertussen waren in onze historische Sint-Martinuskerk tijdens restauratiewerken de muren van een voormalige crypte ontdekt, en kwam bij het opzoeken van de historische sporen daarvan het verband met de latei te berde. De Kultuurgemeenschap Haringe deed toen pogingen om die latei opnieuw naar onze kerk te halen, maar de museumdirectie wilde de steen niet lossen. Er kwam wel een toelating om een exacte kopie van de steen te laten maken. Dat gebeurde begin 1999 door de Bruggeling Pol Standaert. Die kopie kreeg toen een vaste plaats in de kerk bij de ingang van de crypte.
Beeldhouwer Eric Dupon maakte toen ook een mini-versie van die latei. Hij maakte er een gipsvorm van, en in het begin van deze eeuw kregen heel wat Haringenaars een afgietsel als verjaardagscadeau. De latei werd zo het symbool van de geschiedenis van het dorp dorp.
