Rochus van Montpellier

Het beeld van de Heilige Rochus van Montpellier dateert van ca 1700 en is van gepolychromeerd hout.
De heilige Rochus is de meest bekende van de zes grote pestheiligen. (Sint-Rochus, Sint-Sebastiaan, de heilige Cosmas en Damianus, de heilige Antonius Abt, de heilige Rosalia en de heilige Carolus Borromeus). Hij wordt vereerd als beschermer tegen de pest en andere besmettelijke ziekten. Zijn feest wordt meestal eind augustus gevierd (16, 17, 18 of 30 augustus).

Rochus werd geboren te Montpellier, als enige zoon van rijke ouders, die hij verloor toen hij 20 jaar oud was. Hij deelde hij zijn geërfde vermogen aan de armen en vertrok in 1317 te voet op bedevaart naar Rome. Onderweg verpleegde hij zieken en pestlijders en sommige van hen werdden genezen. Op de terugreis werd hij zelf door de pest (Zwarte Dood) aangetast (in de iconografie wordt hij daarom vaak met wonde aan het been afgebeeld) maar hij werd door een engel genezen. Bij zijn terugkeer in Montpellier liet zijn oom hem als spion gevangen zetten. Hij stierf vijf jaar later in de gevangenis. Na zijn dood verscheen er een engel in glanzend licht die verkondigde dat allen die Rochus aanriepen tegen de pest, genezen zouden worden. Dit verhaal ging snel rond in de regio en zijn oom raakte daarvan zo onder de indruk dat hij honderden lijkdiensten liet opdragen als schuldbekentenis. En nog in de 14^de eeuw werd Rochus al heilig verklaard en ging zijn reputatie de wereld rond.