Heilige Franciscus van Assisi

Het beeld van Sint Franciscus van Assisi aan de rechterkolom in het priesterkoor, is van eikenhout en dateert 1772.
De heilige Franciscus was altijd al een heel populaire heilige, en staat in veel kerken samen met de heilige Dominicus op een opvallende plaats. Zij waren beiden stichters van een belangrijke kloosterorde. Omdat de Franciscanen in strikte armoede leven worden ze ook Minderbroeders genoemd. De vrouwelijke tegenhanger van de die orde is de orde van de zusters Clarissen. Ook die hebben een plek in deze kerk, want zowem het rouw- als het witte feestantependium werden door Clarissen gemaakt. 

Franciscus wordt afgebeeld in het verschoten grauwbruine habijt dat hij altijd droeg. Hij draagt als gordel een touw met drie knopen. Deze verwijzen naar de drie geloften, die de minderbroeders, de mannelijke volgelingen van Franciscus, afleggen. Het bruine habijt en het touw met de knopen vormen vandaag ook nog de kenmerken van de minderbroeders. De handen van Franciscus zijn doorboord, omdat hij tijdens een visioen van Christus aan het kruis diens wonden aan handen, voeten en zijde in zijn eigen lichaam ontvangen zou hebben, waarbij hij de eerste heilige in de geschiedenis was die de zogenaamde stigmata droeg. Hij heeft ook vaak een schedel bij zich, die de vergankelijkheid van al het stoffelijke symboliseert. Franciscus preekte immers de waardeloosheid van alle aardse bezittingen. Hij verbond dit met een grote waardering voor al het geschapene, zoals mag blijken uit zijn bekende Zonnelied.