historiek  
Haringe bestaat al heel lang. Silexen en gesmolten brons, gevonden langs de Heydebeek, wijzen op bewoning in de oudheid. Op sommige velden liggen nu nog stukken Romeinse dakpannen voor het rapen, duidelijke sporen van een oude Romeinse waterput en de oude crypte in het hoogkoor van de kerk tonen dat er ooit Romeinen woonden.
Latei

Die sporen zijn in de geklasseerde Sint-Martinuskerk ook anders duidelijk zichtbaar. Een deel van de muren bestaat nog uit grote stukken ijzerzandsteen en in de kerk staat de voet van een oude pilaar van een vroegere kerk. In de kerk ligt ook een merkwaardige latei die vermoedelijk ooit de ingang of een zij-ingang van die vroegere kerk sierde. Het is een grote ijzerzandsteen met daarop een kruis en enkele runetekens. Eigenlijk is het een kopie, want de origniele latei, die waarschijnlijk dateert van omstreeks 1000 na Chr., ligt tentoongesteld in het Gruuthuusemuseum te Brugge.

latei1zon.JPG (18094 bytes)

archeologie

In de kerk - boven op de crypte - liggen ook oude silexen en gebruiksvoorwerpen die in Haringe op diverse sites gevonden werden. Ze tonen een beeld van Haringe vanaf de vroege tijden tot in de late middeleeuwen.  
Ze werden aan de kerkfabriek geschonken door Remi Delerue, een slager op rust die als amateur-archeoloog heel merkwaardige sporen van de vroegere bewoners in de regio vond. Hij ging daarvoor op zoek aan de oevers van de Heydebeek of gewoon op de velden in Haringe.
geklasseerde kerk

De Sint-Martinuskerk is de trots van het dorp. Het gebouw, waarin de romaanse, gotische en barokke stijlen niet alleen de geschiedenis van het kerkgebouw vertellen maar ook perfect harmoniëren, is geklasseerd. De kerk is niet alleen van buitenuit een heuse geschiedenisles, maar vooral het interieur is erg rijk. Er zijn heel wat oude beelden, de barokke houten lambrisering is prachtig en het Van Peteghemorgel is wereldberoemd.
 
pastoor-kunstenaar

Vlakbij de kerk mag een alerte toerist zeker het graf van dorpspastoor Joris Declercq niet voorbijstappen.Die pater, die Haringe zijn nieuwe dynamiek gaf, ging ook als dichter-schrijver-schilder Djoos Utendoale door het leven. Hij schreef verschillende reeksen prachtige spreuken, enkele boeken en hij schilderde niet alleen hier, maar ook in Burundi, waar hij lange tijd missionaris was, een heel oeuvre bij elkaar. Zijn grafsteen ontwierp hij zelf, en de steen stond zelfs enkele jaren in zijn pastorie. "Om eraan te wennen," argumenteerde de pater toen. Op de grafsteen staan trouwens enkele merkwaardige citaten van de pater-kunstenaar gebeiteld.
grafklerk.jpg (44962 bytes)
karelbl.jpg (39163 bytes) Karel de Blauwer

Ook in het dorpscentrum staat het bronzen beeld van Karel de Blauwer. Die sagenfiguur leeft in de boeken van Jules Leroy en Djoos Utendoale, en staat voor alle smokkelaars die in de streek bij het blauwen hun leven riskeerden. Ook het ijzeren smokkelbrugje over de Heydebeek bij het authentieke blauwerscafé d’Heybeke verwijst naar die harde tijden. Een oude kerkewegel, die vertrekt aan de Blauwerspaal bij het standbeeld, leidt via dat brugje nog altijd naar Frankrijk. Die Blauwerspaal is trouwens het vertrekpunt van heel wat wandel- of fietswegen in de grensregio.